Erin

Ben ve inadım sizi selamlıyoruz!

Birçok kalıbı sorguladığımız bu post-truth dönemde, benim ahşap büstlerimin sizlere benzediğini iddia ediyorum.

Heykel sanatı pür büyüdür. Heykeltıraş, bir düşü fiziksel olarak bu gerçekliğe taşır. Maddeye hâkimdir ki bu yüzden sanırım pek çoğumuz aynı zamanda iyi aşçılarız.

Maddenin ışığı ve gölgesi olduğu gibi, kendine özgü bir sesi ve titreşimi de vardır. Çalıştığım elementleri özenle seçtim. Bir bilim insanı titizliğiyle ölçemesem de bu malzemelerin rezonanslarının huzur verici olduğunu söyleyebilirim.

Maalesef bu, sanal ortamda sergileyemeyeceğimiz bir şey. Tıpkı yemekler gibi.

Ne kadar benziyor, değil mi?